غربت

کلک –  بهمن و اسفند 1371 /   شماره 36-35


کسی مرا نمی شناسد
در زندگانی و در مرگ،
نامی نداشته ام
در دفتر کلاس
یا بر سنگ گور،
آن که صدایم می زد،
خاموش ماند
و آن که به یادم بود،
فراموشم کرد.
ای شعر من بمان
 و بر غروب دلم گواه باش.
                                                     ( ناصر پورپیرار- دی ماه /  1371)

                                           

ارسال شده در پنجشنبه، ۲۶ دی ماه ۱۳۹۲ ساعت ۱۹:۱۳ توسط ننا

ارسال پیام به این نوشته
نام: *
ای میل:
وب سایت:
پیام: *
کد امنیتی: *
عکس جدید
نظر بصورت خصوصی برای نویسنده مطلب ارسال شود
دوست گرامی پیام شما پس از تأیید نویسنده نمایش داده خواهد شد.
 
 

کلیه حقوق مندرجات این صفحه برای وب سایت ` حق و صبر ` Naria.Info محفوظ است.

طراحی و راه اندازی،
گروه برنامه نویسی تحت وب بنیان اندیشان